... il gesto di distruggere un ponte resta per me un'offesa misteriosa, più profonda della semplice demolizione di un manufatto. Porta con sé un oltraggio, una mano che strappa via i punti di sutura di una ferita. Perciò ricostruire un ponte mi consola come un atto di medicazione, una cura prestata che rimette in piedi e in cammino una comunità.
ERRI DE LUCA, Ponti
Ky libë i vogël tregon aventurat dhe talentin e dy të lindurve të fundit, Fëmija i trembëdhjetë dhe Vëllai i tretë.
Në traditat popullore, nga fshatrat dhe fushat e Lombardisë deri ne malet e asphra dhe kodrat e Ballkanit, është në shumë përalla historia e më të voglit të familjes, vajza ose djali i keqtrajtuar dhe i përbuzur, më i riu është më i pazoti i fëmijëve.
ë Por ama janë fëmijët e fundit, si të lodit ashtu edhe të Shqipërisë, ata që dinë t'a kthejnë fatin në anën e tyre, duke dhënë prova inteligjence dhe urtësie tregohen më të zot se ata që i përbuzin, sepse janë të vegjël dhe të dobët, të shëmtuar e të pafat.
Fëmijët jetojnë me frikë sepse nuk arrijnë te kuptojnë botën (ështe e mundur të kuptosh botën që bën luftra?), por me kujdes, në mënyrë të vendosur dhe me zemërgjerësi kalojnë çdo provë dhe arrijnë nje përfudim të mirë.
Ky libër i vogël është për ata, që në Shqipëri e në Kosovë, kanë jetuar dhimbjen e luftës dhe humbjen e gjërave më të çmuara: fëmijët e Qendrës kolektive të komunës Bresan (Kosovë), të rinjtë e tërejat e Qendrës Rinore "Anima" në Korçë (Shqipëri); dhe është për ata që -tani- jetojnë në Kosovë të persekutuar.
3 di 4
precedente << >>successiva